Stambuł Yeni Moskwa

Moskwa Yeni w Stambule

Historia meczetu Yeni w Stambule

Pochodząca z Turcji, znana jako meczet Valide Sultan (Turk: Valide Sultan Camii), nowa meczet Valide Sultan (Turk: Yeni Valide Sultan Camii) została zbudowana w latach 1660-1665 w sąsiedztwie Eminonu w Stambule, Turcja.

Mszczyzna Walid Sultan (Moja Matka Królowa)

Budowa meczetu rozpoczęła się w 1597 roku.Sultan Safiye, później znany jako Valide Sultan (Królowa Matka) Sultan Mehmed III, wydał rozkaz.Pierwotnie nazywane „Moska Valide Sultan”, zostało ono zlecony przez nią w jej roli Valide Sultan po przystąpieniu Mehmed III do tronu osmańskiego w 1595 roku.

Dawut Aga zmarł w 1599 roku, jednak został następcą Dalgic Ahmed Cavus. Budowa trwała ponad pół wieku i została zakończona przez innego ważnego sultan, Sultana Turhan Hatice, matkę sultan Mehmed IV.

W sądzie pojawiły się nieporozumienia w sprawie projektu ze względu na lokalizację i skutki finansowe, a nieporozumienia polityczne opóźniły projekt. Żydowska populacja miasta była skoncentrowana w dzielnicy Eminonu, która służyła również jako główny ośrodek handlowy miasta.

Jednak ogromna ilość pieniędzy wywołała ostre krytykę. W szczególności Janisaryjczycy uważali, że meczet jest marnotrawstwem pieniędzy i oburzyli się rosnącą władzą polityczną Walidowego Sultana. Po śmierci Mehmeda III w 1603 roku, Sultana Safiye została zmuszona do porzucenia projektu. Po wysłaniu Sultany Safiye do haremu, nowy sultan, Ahmed I, stracił zainteresowanie projektem, a budowa została zatrzymana.

Nowy, ważny meczet sultanów

Po 1603 roku niedokończony budynek rozpadł się na pył, a następnie został uszkodzony przez Wielki Pożar Stambułu (1660), który rozpoczął się 24 lipca 1660 roku i trwał nieco ponad dwa dni (około 49 godzin, według kronik Abdi Pasha). Matka sultan Mehmed IV, Sultana Turhan Hatice, została zachęcona przez cesarskiego architekta Mustafa Aga do zakończenia projektu jako akt pobożności później w tym samym roku. Oprócz Nowej Meczesium, Sultana Turhan Hatice zleciła budowę sąsiedniego Bazaru Przypraw. Tak więc w zamkniętych miesiącach 1660 roku prace na meczecie zostały wznowione, a sąsiedni bazar został zbudowany.

W 1663 roku zakończono budowę meczetu, a w następnym roku, w 1665 roku został otwarty dla publiczności.Stara nazwa „Moska Walid Sultan” została zmieniona na „Nowy Walid Sultan Mosque” (Yeni Valide Sultan Camii).

Architektura nowej meczetu

Zewnętrzna część samej meczetu posiada 66 kopuł i półkopuł w układzie piramidalnym, a także dwa minarety. Główny kopuł ma 36 metrów wysokości i jest otoczony czterema mniejszymi kopułami po obu stronach. Zainspirowany zarówno wcześniejszym meczetem Mimar Sinan w Sehzade, jak i meczetem Sultana Ahmed w Sedefkar Mehmed Agha, Nowy meczet ma projekt kopuły podobny do tych obu.

Właściwe meczety są poprzedzone na jego zachodniej stronie monumentalnym dziedzińcem (avlu), jak to jest typowe dla meczetów cesarskich w Stambule. Nowy meczet ma dziedzińce kwadratowe, które są 39 metrów na bok i jest otoczony przez perystylę kolumnową, która jest sama pokryta 24 miniaturowymi kopułami. Punktem centralnym jest ozdobiony sadirvan (fontanny ablucji). Kranu wody używane do rytualnych prania znajdują się na południowej ścianie meczetu. Płytki Iznik ozdabiają obszar podporch zewnętrznej fasady meczetu. Masoneria meczetu została wykonana z kamiennych bloków przywiezionych z Rodos.

Wnętrze meczetu to kwadrat z bokami, które mają długość 41 metrów. Cztery masywne piętra służą jako główne wsparcie strukturalne do kopuły i definiują przestrzeń wewnętrzną. Kolumny z cienkimi marmurowymi kolumnami i łukami w różnych stylach otaczają obwód i tył głównej przestrzeni.

Wiele meczetów cesarskich posiada płyty kaligraficzne noszące nazwy pierwszych czterech kalifów - Abu Bakr, Umar, Uthman i Ali - w czterech zakątkach, gdzie kopuła spotyka się z filarami, które ją wspierają.

Złoty ekran można znaleźć w północno-wschodnim rogu galerii, zapewniając prywatność dla cesarskiego dworu, gdy czczą. ta Royal Loge jest połączona z Pawilonem Królewskim w północno-wschodnim kwadratzie meczetu przez długi podniesiony przejście.

Niebieskie, zielone i białe płytki Iznik, które są ogólnie uważane za niższe jakości niż płytki w wcześniejszych meczetów cesarskich, ozdabiają wnętrze budynku. minbar był pokryty w kształcie stożka, który był utrzymywany przez cienkie kolumny wykonane z marmuru. mihrab był ozdobiony złotym stalaktytem.